Op safari in Namibië

Sommige reizen beginnen al voordat je bent geland. Op 1 juni stap ik in Zürich aan boord van de eerste Edelweiss-vlucht naar Namibië. Op de luchthaven worden we feestelijk ontvangen met koffie en taart. Het is mijn eerste kennismaking met deze luchtvaartmaatschappij en die stelt niet teleur. De dagvlucht vliegt voorbij dankzij de vriendelijke bemanning, lekkere maaltijden, voldoende drankjes en een ontspannen sfeer aan boord.

Ook de aankomst in Windhoek voelt bijzonder. Nog voor we uitstappen, rijdt de brandweer het vliegtuig tegemoet en worden we verwelkomd met een watersaluut. Op de tarmac staan tientallen medewerkers klaar, er klinkt muziek, er wordt gedanst en overal zie je enthousiaste gezichten. Een warmere ontvangst kan je je bijna niet wensen.

Tijdens deze studiereis verblijven we, op uitnodiging, in de lodges van Gondwana Collection Namibia. We reizen met vijf vrouwen, begeleid door Emile, Sales Manager bij Gondwana, die ons de hele reis met veel passie vertelt over zijn land.

Wanneer we 's avonds aankomen bij Okapuka Safari Lodge is het al donker. Ik heb dus nog geen idee hoe de omgeving eruitziet. Bij het binnenrijden zie ik enkel de silhouetten van enkele zebra's. Dat belooft voor morgen.

Ik kruip in bed met één gedachte: dit wordt een bijzondere reis.

De volgende ochtend staat mijn allereerste game drive ooit op Afrikaanse bodem op het programma. Ik weet niet goed wat ik moet verwachten, maar zodra we de eerste dieren spotten, valt alles even stil. Alsof ik mezelf moet knijpen om te beseffen dat dit echt gebeurt.

Struisvogels wandelen door het landschap, giraffen steken sierlijk boven de bomen uit en overal verschijnen verschillende soorten antilopen, zebra's, springbokken en zelfs neushoorns. Het voelt bijna onwerkelijk om deze dieren gewoon in hun natuurlijke habitat te zien.

Na een drankje onderweg keren we terug naar de lodge voor een rustige lunch en een moment aan het zwembad. Veel tijd om uit te rusten is er niet, want in de namiddag vertrekken we opnieuw op game drive. Deze keer sluiten we af met een sundowner.

Een cocktail drinken terwijl de zon langzaam achter de horizon verdwijnt en wilde dieren op amper enkele tientallen meters afstand grazen... dat zijn van die momenten die je voor altijd bijblijven. Zodra de zon verdwenen is, koelt het verrassend snel af en keren we terug naar de lodge voor alweer een heerlijk diner.

De volgende dag vliegen we naar een compleet ander stukje Namibië: de Caprivi Strip. Deze smalle strook land ligt tussen Angola, Botswana en Zambia en voelt totaal anders aan dan het droge Namibië dat de meeste mensen kennen. Hier is alles groener, waterrijker en levendiger. De rest van onze reis zullen we in deze bijzondere regio doorbrengen.

Onze volgende stop is Chobe River Camp. Via een heuvelachtige weg bereiken we de lodge, waar de kamers op palen gebouwd zijn zodat ze beschermd zijn wanneer de rivier stijgt. In het regenseizoen bereik je je kamer zelfs per boot. Bij ons is het water al gezakt, al blijft het uitzicht over de natuur indrukwekkend.

Die avond val ik in slaap met het geluid van nijlpaarden ergens in de verte.

De volgende ochtend ontdekken we de omgeving vanaf het water. Het is een totaal andere safari-ervaring. Er zijn geen andere boten te bespeuren en de rust is bijna tastbaar. Langs de oevers staan imposante baobabbomen en overal liggen krokodillen te zonnen.

De andere dames in de groep hebben een passie voor vogels en steken mij aan met hun enthousiasme. Wanneer we een African Fish Eagle spotten en zijn karakteristieke roep horen, zeggen ze meteen: "Dat is het geluid van Afrika." 

Onze reis gaat verder naar Zambezi Mubala Lodge, prachtig gelegen aan de Zambezi-rivier, met Zambia aan de overkant van het water. Opnieuw ontdekken we indrukwekkende vogelsoorten, een grote broedkolonie en genieten we van een zonsondergang vanaf de boot.

Na het diner wandelen we terug naar onze kamers onder een kraakheldere sterrenhemel. Zelfs de Melkweg is met het blote oog zichtbaar. Op zulke momenten besef je hoe ver je verwijderd bent van de drukte thuis.

De volgende ochtend verrast Emile ons met zijn favoriete hobby: vissen. Met een kleine boot en enkele hengels varen we de rivier op. Wanneer de motor stilvalt, is er enkel nog het geluid van vogels, de wind en het kabbelende water. Zelfs wie niet van vissen houdt, geniet van de rust die hier heerst.

De rest van de dag staat helemaal in het teken van ontspannen. Gewoon even genieten van de plek waar je bent.

Onze laatste lodge is Namushasha River Lodge, die onlangs volledig werd gerenoveerd. Vanuit het restaurant kijk je uit over de rivier en het omliggende landschap.

Voor de game drive steken we eerst de rivier over per boot, tussen verschillende groepjes nijlpaarden die deze waterweg hun thuis noemen. Tijdens de rit zien we olifanten drinken aan de oever terwijl de zon langzaam ondergaat. Met een cocktail in de hand genieten we van het uitzicht, de dieren en elkaars gezelschap. Op de terugweg kruist een nieuwsgierige kudde olifanten ons pad, terwijl de lucht langzaam roze kleurt. Opnieuw zo'n moment dat je niet wil vergeten.

Op onze voorlaatste dag varen we naar een afgelegen villa die enkel per boot bereikbaar is. Tijdens een heerlijke lunch leren we elkaar nog beter kennen. Er klinkt Afrikaanse muziek en we halen samen herinneringen op aan alle bijzondere momenten van de afgelopen dagen.

Later die middag maken we een heritage walk naar het Heritage Centre. Het is fijn om even de benen te strekken na alle boottochten en game drives. Onderweg leren we meer over de geschiedenis, cultuur en tradities van de lokale bevolking.

Die avond genieten we nog één keer van een cocktail bij zonsondergang, gevolgd door een heerlijk diner. Het valt me op hoe snel een groep onbekenden in korte tijd een band kan vormen. Misschien is dat wel één van de mooiste dingen aan reizen.

Voor we vertrekken krijgen we nog een kijkje achter de schermen van de lodge. We bezoeken onder andere de keuken, de wasserij en de technische dienst. Leuk om te zien hoeveel werk er achter zo'n verblijf schuilt.

Via een binnenlandse vlucht, met een tussenstop in Maun in Botswana, keren we terug naar Windhoek, waar onze nachtvlucht naar Zürich op ons wacht.

We nemen afscheid van elkaar en van Emile. Het voelt alsof de week voorbijgevlogen is.

Namibië heeft me verrast. Niet alleen met zijn indrukwekkende natuur en bijzondere wildlife, maar ook met de rust, de gastvrijheid van de mensen en de afwisseling tussen uitgestrekte landschappen en waterrijke gebieden.

Sommige bestemmingen weet je meteen een tweede keer te bezoeken. 
Namibië is er voor mij zonder twijfel één van.

Tot snel, Namibië.